گزارش زنده ماندن سه بیمار پس از مسمومیت با پاراکوات
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در بررسی سه مورد مسمومیت شدید با علفکش پاراکوات، گزارش کردند که فاکتورهای مختلف از قبیل مراجعه سریع به مرکز درمانی، شروع اقدامات از قبیل پیشگیری از جذب سم و روشهای مختلف افزایش دفع سم، درمانهای تخصصی احتمالاً در بقای این بیماران نقش داشته است.
پاراکوات چیست و چرا خطرناک است؟
پاراکوات یک علفکش بسیار سمی است که برای از بین بردن علفهای هرز استفاده میشود. خوردن این ماده به بدن میتواند موجب آسیب شدید به ریه، کلیه و کبد شود و در موارد شدید، به نارسایی چند ارگان و مرگ منجر شود. از آنجا که پادزهر اختصاصی مؤثری برای درمان مسمومیت با پاراکوات وجود ندارد، تشخیص سریع و آغاز بهموقع مراقبتهای تخصصی اهمیت زیادی دارد.
این پژوهش توسط دکتر نسترن ایزدی مود و همکاران در مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. پژوهشگران در این مطالعه، بیماران مبتلا به مسمومیت با پاراکوات را بررسی کردند و سه مورد از بیماران مبتلا به مسمومیت شدید که زنده مانده بودند، را به صورت موردی گزارش شدند.
یکی از یافتههای مهم پژوهش این بود که هر سه بیمار کمتر از یک ساعت پس از مصرف سم به مرکز درمانی مراجعه کرده بودند. برای این بیماران بلافاصله اقدامات لازم برای کاهش جذب سم از دستگاه گوارش انجام شد و درمانهای دارویی و حمایتی مورد نیاز نیز در ادامه صورت گرفت. بیماران تحت درمانهای مختلفی از جمله داروهای ضدالتهاب و آنتیاکسیدان، همودیالیز قرار گرفتند و در یکی از بیماران، همودیالیز همراه با هموپرفیوژن به کار رفته بود. پیگیری بیماران نشان داد که هر سه بیمار پس از شش ماه وضعیت سلامت مطلوبی داشتند. پژوهشگران تأکید کردهاند که بر اساس این سه مورد نمیتوان یک روش درمانی مشخص را بهتنهایی عامل نجات بیماران دانست؛ با این حال، مراجعه بسیار سریع به بیمارستان، شروع زودهنگام اقدامات درمانی و مجموعه مراقبتهای تخصصی انجامشده، احتمالاً در زنده ماندن آنها نقش داشته است اگر چه که علاوه بر موارد فوق تفاوت افراد در میزان آسیب پذیری نیز باید به عنوان عاملی که نیازمند بررسی بیشتر است، در نظر گرفته شود.
مسمومیت با پاراکوات یک اورژانس پزشکی است. در صورت بلع یا تماس قابلتوجه با این ماده، نباید منتظر بروز علائم شدید ماند. مراجعه فوری به مرکز درمانی و دریافت مراقبت از سوی تیم تخصصی میتواند اهمیت زیادی داشته باشد. درمان این نوع مسمومیت باید در مراکز درمانی و تحت نظر متخصصان انجام شود.
لینک مقاله در مجله بین المللی International Journal of Medical Toxicology and Forensic Medicine
