ارتباط آلودگی صوتی دوران بارداری با افزایش خطر سقط خودبهخودی
پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در یک مطالعه مروری، ارتباط میان قرار گرفتن زنان باردار در معرض آلودگی صوتی و خطر سقط خودبهخودی را بررسی کردند. نتایج نشان داد مواجهه با آلودگی صوتی در دوران بارداری میتواند با افزایش خطر سقط جنین همراه باشد.
سقط جنین به پایان یافتن خود به خودی یا عمدی بارداری اطلاق می شود که پیش از موعد طبیعی زایمان باشد. در سقط خودبه خودی، بارداری بدون دخالت خارجی و اغلب به دلایل ژنتیکی یا پزشکی از بین می رود. اما در سقط عمدی معمولا مداخله پزشکی و داروئی وجود دارد.
در سقط خود به خودی گاهی هم عوامل بیرونی ممکن است دخالت داشته باشند. سقط جنین تنها یک پیامد پزشکی نیست، بلکه میتواند سلامت جسمی و روانی مادر و برنامهریزی خانواده برای فرزندآوری را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، توجه به عوامل قابل پیشگیری، از جمله شرایط محیطی، اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا شناسایی و کاهش این عوامل میتواند بخشی از مسیر ایجاد محیطی سالمتر و ایمنتر برای مادر و جنین باشد.
در این مطالعه، خانم دکتر محبوبه حجتی و همکاران با بررسی و ترکیب نتایج ۱۳ مطالعه انجامشده روی بیش از ۶۱۵ هزار زن باردار، شواهد موجود درباره ارتباط آلودگی صوتی و پیامدهای نامطلوب بارداری را بررسی کردند.
نتایج نشان داد مواجهه با آلودگی صوتی در دوران بارداری با افزایش خطر سقط خودبهخودی ارتباط دارد. بر اساس نتایج آماری مطالعه، خطر سقط در زنان در معرض آلودگی صوتی حدود ۴۴ درصد بیشتر گزارش شد.
پژوهشگران تأکید کردهاند که آلودگی صوتی، بهویژه در مناطق شهری، میتواند بهعنوان یکی از عوامل محیطی قابل پیشگیری مورد توجه قرار گیرد. کاهش آلودگی صوتی در محیطهای شهری و ایجاد محیطهای آرامتر برای زنان باردار میتواند بخشی از اقدامات حمایتی در دوران بارداری باشد.
بنابراین به مادران باردار نیز توصیه می شود از محیط های پر سرو صدا در حین بارداری، دوری کنند.
